รูปแบบการเขียน

รูปแบบการเขียน

                รูปแบบการเขียน หมายถึง
การเรียบเรียงเนื้อหาในการเขียน จะมีโครงสร้างที่เป็นแบบแผน ซึ่งมีองค์ประกอบที่ใช้การเขียน
 รูปแบบการเขียนนั้นจะมีความ แตกต่างกันออกไปตามจุดประสงค์


จุดประสงค์ในการเขียน

                1.     เพื่อเล่าเรื่อง
บอกเรื่องราวต่างๆจากประสบการณ์ 

                2.     เพื่อแสดงความคิดเห็นและแนะนำ

                3.     เพื่ออธิบายให้เกิดความรู้
ความเข้าใจ 

                4.     เพื่อจดบันทึกการฟัง การดูและการอ่าน
จากสื่อต่างๆ

                5.     เพื่อการวิเคราะห์

                6.     เพื่อการวิจารณ์ 

                7.     เพื่อสร้างจินตนาการและความบันเทิง

                8.     เพื่อการโฆษณา ชักจูงใจ
เชิญชวน และประกาศแจ้ง

                9.     เพื่อประโยชน์ในการเรียน

                10.  เพื่อการใช้ในชีวิตประจำวัน

ลมหายใจปลายด้ามขวาน (ต้นฉบับ)

พื้นที่สีแดง ชายแดนด้ามขวาน
พี่น้องเราเดือดร้อนมานาน
ด้วยอุดมการณ์ แยกดินแบ่งฟ้า
ปักษ์ใต้บ้านเรา
บัดนี้เงียบเหงา ไร้เสียงบินหลา
ใครๆเขาไม่อยากมา
ลูกหลานถามว่า ฆ่ากันทำไม

ชาวบ้านผู้คน
เสียงหวีดร้อง เลือดนองถนน
ระเบิดปืนกล ของคนฝ่ายไหน
อีกกี่ชีวิต
ต้องปิดสังเวย เฉลยได้ไหม
วันที่ท้องฟ้าสดใส
ลูกหลานจะได้ ยิ้มด้วยความหวัง

ขวานไทยถ้าไม่มีด้าม
คงหมดความงาม ไม่มีพลัง
แล้วจะร้องเพลง
ปักษ์ใต้บ้านเรา ให้ใครเขาฟัง
บินหลาก็คงสิ้นหวัง
เกาะต้นยางฟัง เสียงปืนดังไกล

ระแวงสายตา
แล้วทำไมไม่หันหน้ามา
พูดคุยปรึกษา ปัญหาแก้ไข
ใต้ร่มฉัตรงาม ลูกพ่อสยาม
เราสายเลือดไทย
เนื้อเพลงลมหายใจปลายด้ามขวาน

อยากถามว่านานแค่ไหน
คืนลมหายใจ ให้ปลายด้ามขวาน

ขวานไทยถ้าไม่มีด้าม
คงหมดความงาม ไม่มีพลัง
แล้วจะร้องเพลง
ปักษ์ใต้บ้านเรา ให้ใครเขาฟัง
บินหลาก็คงสิ้นหวัง
เกาะต้นยางฟัง เสียงปืนดังไกล

ข่าวการศึกษา (ฉบับแปล)

Prayut Chan-o-cha Prime Minister Dictates that Ministry of Education The Law made it clear that government supports education since. 1 to 6 m., So that people are confident that the government will continue to support free education till m., And the vocational. Like it. MD. Tatiyakavee emit Secretary of Education revealed DownPong Ratanasuwan minister of Education. MOE has signed the declaration. The support costs of providing education from kindergarten to graduate basic effective . In essence, argues that the cost of providing education. Referring to the state budget allocated to education for the cost of providing education to the graduate of five basic items, including the instruction. The textbooks The school supplies Uniforms Activities and the quality of the students. The basic education, including pre-primary, primary and secondary education, both general and vocational education.

ข่าวการศึกษา (ต้นฉบับ)

เครื่องยืนยันรัฐยังหนุน 15 ปี พร้อมโอบอุ้มเด็กพิเศษและด้อยโอกาส

ที่มา : โดย ไทยรัฐฉบับพิมพ์ 25 พ.ค. 2559 05:45

ตามที่ พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา นายกรัฐมนตรี สั่งการให้กระทรวงศึกษาธิการ (ศธ.) ทำกฎหมายให้ชัดเจนว่ารัฐบาลสนับสนุนการศึกษาตั้งแต่ป.1 ถึง ม. 6 เพื่อให้ประชาชนมีความมั่นใจว่ารัฐบาลจะยังสนับสนุนการศึกษาฟรีจนถึง ม.ปลาย และระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพ (ปวช.) เหมือนเดิมนั้น นพ.กำจร ตติยกวี ปลัดกระทรวงศึกษาธิการ เปิดเผยว่า พล.อ.ดาว์พงษ์ รัตนสุวรรณ รมว.ศึกษาธิการ ได้ลงนามในประกาศ ศธ.เรื่อง การสนับสนุนค่าใช้จ่ายในการจัดการศึกษาตั้งแต่ระดับอนุบาลถึงสำเร็จการศึกษาขั้นพื้นฐานเพื่อประกาศใช้แล้ว โดยสาระสำคัญระบุว่าค่าใช้จ่ายในการจัดการศึกษา หมายถึงงบประมาณที่รัฐจัดสรรให้สถานศึกษาเพื่อเป็นค่าใช้จ่ายในการจัดการศึกษาจนจบการศึกษาขั้นพื้นฐาน จำนวน 5 รายการ ได้แก่ ค่าจัดการเรียนการสอน ค่าหนังสือเรียน ค่าอุปกรณ์การเรียน ค่าเครื่องแบบนักเรียน และค่ากิจกรรมพัฒนาคุณภาพผู้เรียน ส่วนการศึกษาขั้นพื้นฐาน ได้แก่ ระดับก่อนประถมศึกษา ประถมศึกษา และมัธยมศึกษาทั้งสามัญและอาชีวศึกษา

พลิกมุมคิด (ฉบับแปล)

"Supachai Chearavanont," the CEO of True", in topic "The winner is determined the game" of the national businessmen said that who was not common. The ball didn’t fall from the tree, but a "lace" that fell far from everything as well as strong. At this time I felt So So. But  I thought of "Supachai". I felt So So, "Supachai" on stage today. He changed even to me, although we had same last name, but different the pockets money .I can’t fight him. If a good measure from accountability. I think I was very lucky people . "Supachai" was a child of "Dhanin Chearavanont" Dhanin greatness of the CP . It was thought that the "Aberdeen", continued to work comfortably, but,"Dhanin" a businessman who has different from other businesses. He would not give them to an organization for the success of CP.  "Dhanin" used to say that if you come to work in the CP. If the good is not working poor,

พลิกมุมคิด (ต้นฉบับ)

พลิกมุมคิด

มีโอกาสได้ฟัง “ศุภชัย เจียรวนนท์” ซีอีโอของ “ทรู” แบบใกล้ๆ ในการเสวนาเรื่อง “ผู้ชนะคือผู้กำหนดเกม” ของ “ประชาชาติธุรกิจ” บอกได้เลยว่า คนนี้ไม่ธรรมดา ไม่ใช่เป็นลูกไม่ที่หล่นไม่ไกลต้น แต่เป็น “ลูกไม้” ที่หล่นไกลต้น เจอทั้งแดด ทั้งลม ทั้งแมลง ฯลฯ จนแข็งแกร่ง นึกถึงเมื่อครั้งที่นั่งฟัง “ศุภชัย” บนโต๊ะอาหาร ๒-๓ ครั้ง ตลอดระยะเวลาที่เขามารับตำแหน่งนี้ สารภาพตามตรงว่าตอนนั้นรู้สึกเฉยๆ แต่มาเจอ “ศุภชัย” บนเวทีวันนี้ เขาเปลี่ยนไปเยอะมาก มีพัฒนาการระดับแขย่งก้าวกระโดดเลยครับ แม้ผมกับ “ศุภชัย” จะมีนามสกุลลงท้ายด้วย “นนท์” เหมือนกัน แต่เงินในกระเป๋าต่างกันราวกับฟ้าดิน ถ้าวัดความโชคดีจากเงินในกระเป๋า ผมคงสู้ “ศุภชัย” ไม่ได้ แต่ถ้าวัดความโชคดีจากภาระรับผิดชอบ ผมช่างเป็นคนที่โชคดีเหลือเกิน คิดดูสิครับ “ศุภชัย” เป็นลูกของ “ธนินท์ เจียรวนนท์” เจ้าสัวซีพี เห็นชื่อคุณธนินท์และความยิ่งใหญ่ของซีพีแล้ว ใครๆก็คิดว่า “ศุภชัย” คงทำงานอย่างสบายๆ แต่ “ธนินท์” เป็นนักธุรกิจที่มีวิธีคิดเรื่อง “ลูก” แตกต่างจากนักธุรกิจคนอื่น เขาจะไม่ให้ลูกเข้ามารับผิดชอบในองค์กรที่ประสบความสำเร็จแล้วอย่างซีพี “ธนินท์” เคยบอกว่าถ้าลูกมาทำงานในซีพี ถ้าฝีมือไม่ถึง หรือทำงานไม่ดีก็ไม่มีใครกล้าว่า แต่ถ้าทำงานสำเร็จได้รับเลื่อนตำแหน่ง ก็ถูกครหาว่าเพราะ “นามสกุล” เขาจึงให้ลูกเริ่มต้นทำงานในองค์กรใหม่สำเร็จหรือล้มเหลวให้วัดกันด้วยผลงาน “ศุภชัย” จึงต้องเริ่มต้นทำงานที่ “เทเลคอมเอเชีย” หรือ “ทรู” แต่ตอนที่ “ธนินท์” เล่าถึงวิธีการเลี้ยงลูก เขาไม่ได้บอกว่าการบุกเบิกองค์กรใหม่จะหนักหนาสาหัสขนาดนี้ขนาดไหนหรือครับ ขนาดที่ผมรู้สึกว่าโชคดีกว่า “ศุภชัย”

One – Way Ticket Chapter 3 : ทายแฮร์ริสและขบวนรถไฟในตอนกลางคืน

One  Way  Ticket

By…  Jennifer  Bassett

            Charpter  3    :  ทายแฮร์ริสและขบวนรถไฟในตอนกลางคืน

                        นายแฮร์ริสเป็นคนที่ชอบรถไฟ  เพราะเขาเป็นคนที่กลัวเครื่องบินและรถโดยสารประจำทางประเภทอื่น ๆ แต่บนรถไฟนั้นมันมีขนาดใหญ่  ยาว  และมีเสียงดังมันเป็นเรื่องที่น่าตื่นเต้น  ในตอนผมเป็นเด็กอายุประมาณสิบปี  จนถึงปัจจุบันนี้ผมอายุห้าสิบปีแล้วผมก็ยังชอบรถไฟอยู่เลย  ดังนั้นในคืนวันที่  14  กันยายนนี้  เป็นคืนที่ผมมีความสุขมาก  เพราะผมอยู่บนรถไฟจากเฮลซิงกิ  Oulu  ในพิทแลนด์และผมก็เดินทางต่อไปเป็นเวลา  10  ชั่วโมง  “  ผมมีหนังสือและหนังสือพิมพ์ของผมมาด้วย  ”  เขาคิดว่า  “  ที่นั่นจะต้องมีร้านอาหารที่ดีบนรถไฟแน่นอน  และหลังจากนั้นสองอาทิตย์  ผมเที่ยวในวันหยุดกับเพื่อน ๆ ขอบผมใน  Oulu  บนรถไฟมีคนจำนวนไม่มก  และผู้คนก็เดินเข้ามาในรถไฟขบวนเดี่ยวกับแฮร์ริส  เขามีความสุขกับการที่คนส่วนมากที่อยู่บนรถไฟนอนหลับตลอดทั้งคืน  แต่แฮร์ริสชอบนั่งมองออกไปนอกหน้าต่าง  อ่านหนังสือ  และคิดตาม  หลังจากรับประทานอาหารเย็นที่ร้านอาหารนายแฮร์ริสกลับมายังโบกี้รถไฟของเขา  เขานั่งในที่ของเขาและมองออกไปนอกหน้าต่างอีกครั้ง  เขานั่งมองต้นไม้และทะเลสาบในประเทศพิทแลนด์เป็นเวลา  2  ชั่วโมง  จากนั้นก็เริ่มมืดขึ้นเขาก็ได้เปิดหนังสือและเริ่มอ่านมัน  ”